Tuesday, August 23, 2011

Penantian itu berbaloi-baloi

ALHAMDULILLAH

SAYA BOLEH KONVO

6.10.2011


TERIMA KASIH

DIPERMUDAHKAN SEGALANYA

SAYA BOLEH KONVO

TAPI

ADA BENDA YANG SAYA

TAK DAPAT


AIN

TAK SEMUA BENDA

KAMU NAK

KAMU BOLEH DAPAT

TAPI

TAK BOLEH KAH

BERUSHA UNTUK SAYA


JANGAN BERHARAP KATANYA

BETUL KATA DIA

DAN

BETUL JUGA

AIR MATA SAYA TURUN LAJU-LAJU

KISAH 23 RAMADHAN


'B…KAK TI, DA SAMPAI HUKM'

MSG KAK LANG…

AKU INGAT KAK TI BERADA DI HOSPITAL UNIVERSITI KEBANGSAAN MALAYSIA

TAPI DA SAMPAI HUKUM

KAK TI DAH DIJEMPUT ILLAHI PUKUL 11.MALAM TADI

TAKZIAH B


4 TAHUN KAMI BERSAMA

AKU TAHU PENDERITAAN ARWAH KAK TI

WANITA TABAH

YANG DISAYANGI OLEH ANAK-ANAK BUAH


B

SABAR YEA

AKU TAHU KO SEDIH

KAK TI PERGI

PADA BULAN RAMADHAN

MOGA ROHNYA DICUCURI RAHMAT

BARU LAGI RASANYA

AKU JUMPA ARWAH

MEMBUNGKUS REMPAH SAMA-SAMA


TAKZIAH B

UNTUK KAMU SEKELUARGA


AL-FATIHAH

Monday, August 22, 2011

22 RAMADHAN

SEMAKIN LAMA

SEMAKIN SAYA TAK FAHAM

KENAPA BEGITU

KENAPA BEGINI

TAPI

SAYA TAK AKAN JEMU

BELAJAR

MENGENALI DAN MEMAHAMINYA

SETIAP HARI

SAYA SERAH

SEMUA

PADA TAKDIR

MEMANG

KADANG-KADANG

SAYA MENGHARAP

TAPI

SEMUA INI SUDAH DITENTUKAN

SAYA TAKUT

MEMASANG ANGAN-ANGAN

TAPI

SAYA SAYANG DIA



MARKAH INTERNSHIP

DAH KELUAR

TERIMA KASIH

MAMAA

ALHAMDLILLAH




Sunday, August 14, 2011

SALAM 15 PUASA

HAI

SALAM 15 PUASA

ALHAMDULILLAH

DIBERI PELUANG UNTUK BERNAFAS

DAN SAYA MASIH MAMPU PUASA

TAK CUTI

HARAPNYA

BOELH PUASA PENUH

HAHAHAHHAHAHA



RAMADHAN KALI INI

DIA DATANG LAGI

SETELAH JAUH SAYA BERLARI

DIA DATANG DAN MENGATUR KEHIDUPAN SAYA

SUPAYA JANGAN MELUAHKAN

BLOG INI

BLOG SAYA

HAK SAYA

MAHU MENULIS

DAN KAMU JUGA PUNYA HAK

UNTUK MEMBACA

TAPI KAWAL EMOSI KAMU

TERIMA KASIH ATAS KERJASAMA

SEBARANG KESULITAN AMATLAH DIKESALI


JANGAN SAMAKAN SAYA DAN KAMU

SAYA TAHU HAK ORANG

DAN

SAYA TAK AKAN AMBIL

DOAKAN SAYA

SUPAYA PRINSIP INI TIDAK GOYAH

HIDUP INI HUKUM KARMA


TERIMA KASIH JUGA

KERANA MENCURINYA DULU

SEBAB KAMU

SAYA JUMPA DIA


DIA

SELAMAT BERJAYA SAYANG




P/S: jangan nak terasa yea...saya tak mampu nak jaga hati sume orang...maaf!


Thursday, August 4, 2011

MALAM TERAKHIR

Malam ni...malam terakhir...saya bergelar pelajar UNIVERSITI UTARA MALAYSIA

Sayu....Gembira....4 Tahun saya berjuang di sini....Akhirnya Berakhir Esok

SYUKUR

Macam-Macam yang saya dapat setelah 4 tahun di sini...SUKA......DUKA.....SAYANG....CINTA...

Rasa macam baru semalam saya mendaftar sebagai pelajar baru...doakan saya boleh konvo bulan 10 nie yea....

Sorang....Sorang pergi....Akhirnya tinggal la saya,judith dan kak lang....hari nie air mata saya tak kering-kering...meratapi pemergian sorang demi sorang teman....Nieta pun dah blik kg....esok..semua akan bawa haluan masing-masing....

SAYA TAHU SAYA AKAN NANGIS LAGI...

Tuesday, August 2, 2011

ENTRY PERTAMA DI BULAN RAMADHAN

SYUKUR

AKU MASIH BISA MENIKMATI RAMADHAN

ALHAMDULILLAH

SUDAH SELESAI BERINTERNSHIP

KENANGAN YANG MANIS

TIDAK MUNGKIN AKU LUPA MEREKA-MEREKA YANG MENJADI KEKASIH HATI

LAMA KAN TAK MENULIS

SIBUK

PENAT

AKU TAK MAHU JADI CIKGU RASANYA

KERJA YANG MULIA

TAPI MENUNTUT PENGORBANAN YANG SANGAT TINGGI

TAPI

AKU SUDAH TERPILIH

AKU AKAN TERUSKAN


SEMALAM HANTAR REPORT

MAMA SURUH BAIKI LAGI

SEMALAM JUGA

SANG MANTAN MUNCUL

TAPI RASANYA TIDAK SEPERTI DAHULU

AKU PELIK

YEA

MUNGKIN HATI INI TIADA TEMPAT UNTUK DIA

TAPI

AKU TERFIKIR

MOTIFNYA DIA MENCARI

MOTIFNYA DIA MELUAHKAN KEKESALAN

KALAU DIA DATANG

SEBAGAI KAWAN

SAMPAI AKHIRAT

AKU SUDAH BOLEH JADI KAWAN DIA

TAPI

KALAU DIA DATANG UNTUK MEMBUNUH BAHAGIA AKU

MUNGKIN

DIA SALAH PERCATURAN

AKU SAYANG APA YANG AKU ADA SEKARANG

SANGAT SAYANG

WALAU AKU TAK PASTI

DAN SEMALAM JUGA

AKU BERBUKA PUASA

BERSAMA ADIK-BERADIK SEPERJUANGAN

ADA AIR MATA YANG TUMPAH

JUMAAT

AKU NAK BALIK IPOH

SERONOKNYA DAPAT BERJUMPA BONDA DAN HERO-HERO PUJAAN

UNTUK TERAKHIR KALI

BERSAMA PAKWE SAYA

AHMAD SHAMIMI

JUMAAT

SAYA NAK BERBUKA PUASA BERSAMA GULA HATI

DOAKAN DIA SUPAYA BOLEH PULANG KE IPOH


Sunday, July 10, 2011

saya kenal SAYANG saya





Untuk kali keseratus lima puluh juta
Mereka tanyakan engkau soalan yang sama
“Eh kenapa kau masih lagi mahukan dia?”
“Apa kau buta, apa kau pura-pura suka”

Di seratus lima puluh juta kali itu
Di depan semua engkau tarik tangan aku
Yang sedang buat muka kosong tak ambil tahu
Sambil ketawa engkau bilang satu per satu

“Dia mungkin bengis seperti singa”
“Tapi dia nangis tonton cerita Korea”
“Dia mungkin keras bila bersuara”
“Tapi dia jelas, jujur apa adanya”

“Aku lagi kenal dia”

Dah lebih seratus lima puluh juta kali
Aku pesan padamu apa yang bakal jadi
Engkau dan aku ada mungkin tidak serasi
Engkau sangat manis, aku ini pula dawai besi

Di setiap seratus lima puluh jutanya
Aku pun dalam hati semacam tak percaya
Apa kau lihat pada aku jujurkan saja
Terus kau cubit dagu aku, sambil berkata

“sayang mungkin baran tak kira masa
tapi sayang tahan kalau yang salah saya
sayang mungkin saja keras kepala
tapi sayang manja bila kita berdua–

saya kenal sayang saya”

Buat apa dicerita
Bahagia kita rasa
Biar tak dipercaya
Peduli orang kata

Baju ronyok tak apa
Asal pakai selesa
Berkilau tak bermakna
Kalau hati tak ada

Aku lebih bengis dari sang naga
Tapi bisa nangis semata demi cinta
Suaraku keras tak berbahasa
Kerna aku rimas gedik mengada-ngada

Aku mudah baran tidak semena
Mana boleh tahan angin cemburu buta
Dan aku sengaja tunjuk keras kepala
Aku punya manja, kau saja boleh rasa

Rahsia kita berdua..